اولین قطره ، اولین باران تمام بدی ها را میشوید. غم ها را از ذهن های آلوده پاک میکند.

هنگامی که از پنجره به بیرون نگاه میکنم آسمان سیه و پر از ابر شهر را میبینم.

آسمانی که در حال غرش و فریاد است ، آسمانی که همچون بغض تیره ای است که هر لحظه امکان رها شدنش وجود دارد.

آنقدر این آسمان گریه میکند که دل هزاران انسان به حالش میسوزد و با آن هم صدا میشوند.

بالاخره خدا باران رحمت را بر ما فرو فرستاد. بارانی که از تک تک قطراتش میتوان درس زندگی گرفت .

بارانی که گاهی جان بسیاری از انسان ها و بیخانمان ها را میگیرد.باران زندگی بخشی که گاهی صدایش موجب برخاستن انسان ها از کما میشود .

بارانی که حس عشق در آن مخفی است . بارانی که مظهر محبت و زندگیست. بارانی که میبارد تا آخرین لحظه ی زندگی. آری زندگی در باران جاریست.